Pyŏgam Kaksŏng (ur. 1575, zm. 1660) – koreański mistrz sŏn o silnym nastawieniu doktrynalnym.
Życiorys Pochodził z Poŭn w prowincji Ch’ungbuk. Jego rodzinne nazwisko to Kim.
Nie jest pewne, kiedy został mnichem. Wiadomo, że praktykował w wielu słynnych klasztorach. Został uczniem Puhyu Sŏnsu.
Podczas japońskiej inwazji na Koreę wstąpił do armii za swojego nauczyciela i wyróżnił się w służbie. Awansował podczas pobytu w klasztorze Pongŭn, ale zrezygnował z pozycji i odseparował się od świata. W 1624 roku za panowania króla Injo (pan. 1623–1649) wielu mnichów zaangażowało się w odbudowę twierdzy Namhan. Pyŏgam Kaksŏng został wyznaczony kierownikiem prac i twierdzę odbudowano w ciągu trzech lat. Za tę pracę został obdarzony tytułem „Wielkiego Mistrza Sŏn Wonjo Gugila Szerzącego Nauki w Poŭn”.
Wkrótce nastąpiła kolejna inwazja – tym razem Mandżurów – i Pyŏgam Kaksŏng podjął się zorganizowania armii. Zebrał około 3000 ludzi i ruszył na północ, ale po drodze otrzymał informację o poddaniu się więc odstąpił od planu.
Powrócił do klasztoru Hwaŏm, w którym poświęcił się praktyce i studiom.
Zmarł w 1660 rokuChung Byung-jo. History of Korean Buddhism. s. 183, 184.