Projekt kładki w 2004 roku opracowało biuro „Grupa 3J” z Warszawy w ramach całościowej koncepcji Wyspy Młyńskiej. Wizja architektoniczna jest dziełem mgr inż. arch. Jacka Śliwińskiego, a konstrukcja – mgr inż. Mirosława Wałęgi. Most wykonała w latach 2006–2007 bydgoska firma „Gotowski” Sp z o.o. Oddanie obiektu do użytku miało miejsce w lutym 2008 roku.
Dane techniczne Most wykonano w konstrukcji stalowej. Konstrukcję nośną stanowią dwa dwuprzęsłowe dźwigary łukowe o przekroju rurowym, oparte na betonowych podporach. Na dźwigarach opiera się stalowy pomost z drewnianą nawierzchnią. Przęsło nad bulwarem im. Gabriela Narutowicza stanowi płyta żelbetowa. Przestrzeń żeglugowa pod obiektem wynosi 4,5 × 19 m.
Przeprawa mieści chodnik dla pieszych i rowerzystów. Obiektem dysponuje Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w Bydgoszczy.
Nazwa Do 2014 roku przeprawa nie miała oficjalnie nadanej nazwy. Zwana była „kładką K3” w koncepcji rewitalizacji Wyspy Młyńskiej, potem „kładką przy Operze Nova”. Rok po oddaniu jej do użytku, powstał zwyczaj zakładania na balustradach „kłódek zakochanych” zamykanych kluczem, który następnie wrzucano do rzeki.