).
Hmannan Yazawin wywodzi początki królestwa Paganu z Indii IX w. przed Chr., na ponad trzy wieki przed narodzinami Buddy. Książę Abhiraja (birm. ) z Kosala (birm. ), należący do klanu Siakja (birm. ) – do którego należał także Budda – miał opuścić swą ojczyznę z grupą towarzyszy w roku 850 przed Chr. po klęsce wojennej doznanej ze strony sąsiedniego królestwa Panchala (birm. ). Osiedlili się oni w Tagaung, w okolicy dzisiejszego Mandalaj w północnej Birmie, i założyli królestwo. Autorzy kroniki nie twierdzą, że region zajęty przez Abhiraję był bezludny, ale jedynie, że był on tam pierwszym królem.
Abhiraja miał dwóch synów. Starszy z nich, Kanyaza Gyi () zapuścił się na południe i w 825 r. przed Chr. założył swoje własne królestwo w Arakanie. Młodszy syn, Kanyaza Nge (), objął tron po ojcu dając początek dynastii, do której należało jeszcze 31 kolejnych królów. Dynastia ta została zastąpiona później przez kolejną, liczącą 17 władców. Około 350 lat później, w roku 483 przed Chr., członkowie bocznej linii rodu władców Tagaung założyli jeszcze jedno królestwo w Śrikszetra, o wiele dalej w dół rzeki Irawadi, w pobliżu dzisiejszego Pyain. Śrikszetra istniało przez około sześć stuleci i zostało z kolei zastąpione przez królestwo Paganu. Hmannan Yazawin podaje dalej, że około 107 r. po Chr.