Zdawało się, że nie zrobiła aż takiego wrażenia podczas tej wizyty, między innymi z powodu obecności nieporównywanie sławniejszego Farinellego w tej samej ekipie.
Późniejsza kariera Cuzzoni nadal była znamienitą śpiewaczką. Po upadku Nobility Opera, powróciła na kontynent, śpiewając we Florencji w latach 1737–38 i w Turynie następnego roku, kiedy za jeden sezon karnawałowy otrzymała olbrzymią zapłatę 8000 lirów. Później tego roku śpiewała w Wiedniu, i prawdopodobnie ostatni raz pojawiła się w operze w Hamburgu w 1740 roku. 17 września 1741 „London Daily Post” ogłosił, że Cuzzoni miała zostać ścięta za otrucie męża, ale, chociaż się rozstali w roku 1742, umarł on dopiero w 1748 r. Dawała koncerty w Amsterdamie w 1742 roku i przed grudniem 1745 roku została dworską śpiewaczką w Stuttgarcie. Zadłużona, co było stałą bolączką w jej późniejszym życiu, wymknęła się stamtąd do Bolonii w 1748 roku. Ciągle potrzebując występować, aby spłacać wierzycieli, ponownie zjawiła się w Londynie w 1750 roku, gdzie Burney słyszał jej „cienki szorstki głos” na koncercie 18 maja. Drugiego sierpnia tegoż roku Horace Walpole napisał, iż „old Cuzzoni” została aresztowana za dług w wysokości £30 i zwolniona przez księcia Walii.