Jej filmy pozwoliły na rozwój karier aktorek takich jak Katharine Hepburn, Rosalind Russell i Lucille Ball.

Choć na planie świetnie porozumiewała się z mężczyznami – przemysł filmowy był przez nich zdominowany – przez wszystkie lata pracy w Hollywood była ignorowana przez krytyków filmowych i historyków kina. Michael Koresky wskazuje, że jej nazwisko jest przywoływane wtedy, gdy chce się zwrócić uwagę na brak reżyserek w złotej erze w Hollywood.

Była lesbijką, ale protestowała, gdy to podkreślano, tak samo wtedy, gdy zaznaczano jej płeć. Przez wiele lat była związana z tancerką Marion Morgan, którą poznała na planie filmu Moda dla kobiet, gdzie Morgan była choreografką. Partnerka odpowiadała za choreografię filmów Arzner, np. Tańcz, dziewczyno, tańcz. Homoseksualizm Arzner był w środowisku Hollywood tajemnicą poliszynela. Nosiła szyte na miarę garnitury, a krótkie włosy zaczesywała do tyłu, wyglądem kwestionując tradycyjnie pojmowaną kobiecość. Była w relacji romantycznej z wieloma aktorkami, np. Allą Nazimovą i Billie Burke. Krążyły plotki o jej związkach z Joan Crawford i Katharine Hepburn.

W 1943 przeszła poważne zapalenie płuc, co skłoniło ją do decyzji o emeryturze.