6..
Historia Za wynalazcę fotografii na papierze powszechnie uważany jest William Fox Talbot, jakkolwiek podobne pomysły i eksperymenty pojawiały się już wcześniej w badaniach innych uczonych. Talbot pierwsze próby podjął w 1834 roku. Na papierze nasączonym solą kuchenna i pokrytym azotanem srebra kładł różne przedmioty, które – po wystawieniu papieru na słońce – tworzyły na papierze jasne odbicia, podczas gdy pozostałe partie stawały się ciemne. Obrazy te nazwał fotogenicznym rysowaniem (photogenic drawing). Później eksperymentował z utrwalaniem widoków za pomocą camera obscura, wykonując w 1835 roku najstarsze znane dziś zdjęcie na papierze – negatywowy obraz okna w Lacock Abbey.
Ogłoszenie w 1839 roku we Francji dagerotypii skłoniło Talbota do dalszych prac nad jego wynalazkiem. Metoda Talbota oparta była na innej zasadzie, niż dagerotypia. O ile bowiem dagerotyp był pojedynczym obrazem na metalowej płytce, o tyle technika Talbota polegała na wykonywaniu negatywu na papierze, z którego można było następnie otrzymać wiele papierowych odbitek. Technikę otrzymywania negatywu opatentował w 1841 roku pod nazwą kalotypii (jest ona nazywana od nazwiska wynalazcy także talbotypią).