– kontradmirał Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej podczas II wojny światowej na Pacyfiku. Popełnił samobójstwo wobec klęski swoich oddziałów w bitwie o Manilę.

Antebellum Iwabuchi pochodził z miasta Sanjō w prowincji Niigata. W grudniu 1915 roku był absolwentem 43. rocznika Akademii Cesarskiej Marynarki Wojennej, którą ukończył z 13. lokatą wśród 96 kadetów, a następnie kontynuował naukę na kursie oficerów artylerii okrętowej. Początkowo służył w stopniu chorążego na krążowniku , na którym odbył w roku 1915 długi rejs szkoleniowy do Hongkongu, Singapuru, Australii, Nowej Zelandii i wyspy Mandatu Południowego Pacyfiku. W 1918 roku otrzymał przydział na krążownik „Nisshin”, a następnie, w 1919 roku, jako podporucznik na niszczyciel . W roku 1920, po ukończeniu kursu broni torpedowej, służył do 1922 roku w ugrupowaniu lotniczym w YokosukaPWE: Iwabuchi, Sanji.

W latach trzydziestych Iwabuchi służył jako oficer artylerii na kilku okrętach, w tym na krążownikach (1930), „Abukuma” (1931) i „Chōkai” (1932), a następnie na pancerniku „Hiei” (1933). W roku 1934 został skierowany do okręgu marynarki w Kure, gdzie odpowiadał za artylerię nadbrzeżną.

W listopadzie 1937 roku otrzymał awans na komandora i objął dowództwo tendra wodnosamolotów „Kamoi”.