Rejestr dłużników niewypłacalnych (RDN) – dawna scentralizowana, informatyczna baza danych zawierająca dane o podmiotach, które nie regulują swoich zobowiązań. Wchodzi w skład Krajowego Rejestru Sądowego. Rejestr prowadzono na zasadzie jawności formalnej i materialnej, tj. każdy miał prawo wglądu do danych i nie można było zasłaniać się nieznajomością rejestru. Domniemywano wiarygodność wpisów. Podstawą prawną funkcjonowania RDN była ustawa z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym. Wpisów w RDN nie publikowano w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.
Obok innych form wymiany informacji gospodarczych, RDN stanowił dodatkowe źródło wiedzy o zadłużonych podmiotach, z którymi prowadzenie wspólnych interesów jest ryzykowne. Można było wyszukać dłużnika, znając jego którykolwiek numer RDN. Numer ten identyfikował nie podmiot, a wpis w rejestrze. Dłużnik, który został wpisany wielokrotnie (na innej podstawie prawnej), posiadał wiele numerów RDN.