Tutaj powstała też większość prac plastycznych Ludwika-juniora i jego żony Joanny oraz ulokowana i wyeksponowana została większość ocalałych prac plastycznych i dóbr kultury z międzywojennej kolekcji Ludwika Konarzewskiego-seniora. thumb|left|250px|Dom drewniany z lat 1980-85 – pod numerem 29
W latach 70., oprócz intensywnych prac porządkujących i zagospodarowujących ostatecznie na nowo teren Bucznika, Ludwik i Joanna Konarzewscy, z powodu rozrastającej się rodziny, postanowili wznieść dodatkowo osobny budynek mieszkalno-pracowniany, który w zakresie formy i budulca miał przy okazji nawiązać do międzywojennego Bucznika, a w tym także – do lokalnej tradycji budowlanej. W ten sposób w latach 1980-85, po dosyć długiej przerwie powojennej, powstaje jeden z pierwszych mieszkalnych budynków drewnianych nowej generacji w Polsce, stając się w tym czasie precedensem i jednym z pierwowzorów dla tego typu domów, wznoszonych do dzisiaj w całym kraju. Budynek ten, o istebniańskim numerze 29, zaprojektowany został również przez brata Ludwika-juniora – Stanisława.