Bolesław Szczurkiewicz (ur. 18 sierpnia 1875 we Lwowie, zm. 23 września 1933 w Zakopanem) – polski aktor i reżyser teatralny, dyrektor teatru.
Życiorys Był synem Eliasza Szczurkiewicza oraz Julii z Ballonów. W rodzinnym mieście uczył się w prywatnej szkole aktorskiej E. Derynga, w której ok. 1894 miał swój debiut sceniczny. Grywał w prowincjonalnych zespołach galicyjskich, a następnie w Łodzi i Warszawie oraz od 1899 do 1905 z przerwą w latach 1901–1904 w Teatrze Polskim w Poznaniu. Od 1906 aktor, reżyser, a od 1908 również współdyrektor (obok N. Młodziejowskiej, którą poślubił w 1908) pierwszego od wielu lat stałego teatru polskiego w WilnieI. Fedorovič, Dramaty Stanisława Wyspiańskiego na scenie teatru polskiego w Wilnie na początku XX wieku, „Slavistica Vilnensis”, 2016, 61, s. 176, 178.. Występował od 1910 do 1912 w teatrze krakowskim, a następnie w Poznaniu wspólnie z żoną prowadził Teatr Polski od września 1912 do końca kwietnia 1914. Ambitną działalność Szczurkiewiczów, zainaugurowaną 6 września 1912 Bolesławem Śmiałym Stanisława Wyspiańskiego, a 8 października 1912 w operze Mazepą A. Münchheimera, przerwał wybuch I wojny światowej. Występował w teatrach polskich w Moskwie i Kijowie, a pod koniec 1918 powrócił z żoną do Poznania, gdzie kontynuował swoją dawną działalność.