Józef Stojanowski (ur. 19 lipca 1884 w Folwarkach, w pow. złoczowskim, zm. 17 maja 1964 w Warszawie) – dr historyk, nauczyciel, archiwista.
Edukacja Syn Jana i Marii z Masruynów. Szkołę powszechną i gimnazjum ukończył w Złoczowie w 1908. Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego uzyskując w 1916 stopień doktora filozofii na podstawie pracy Kuria Papieska a Polska za Kazimierza Wielkiego. W 1956 Centralna Komisja Kwalifikacyjna dla pracowników naukowych nadała mu tytuł docenta. Już w okresie studiów zetknął się z pracami archiwalnymi porządkując w latach 1910–1914 jako dietariusz (urzędnik niebędący na etacie, pobierający wynagrodzenie dzienne) „metrykę franciszkańską” w Archiwum Krajowym Akt Grodzkich i Ziemskich we Lwowie. Służbę wojskową w armii austriackiej odsłużył w czasie I wojny światowej, a następnie w Wojsku Polskim.
Kariera zawodowa thumb|240px|Grób Józefa Stojanowskiego na cmentarzu Stare Powązki W latach 1912–1919 był nauczycielem historii w gimnazjach lwowskich, z czego w tym zawodzie przepracował pełne 3 lata. W kwietniu 1919 został przyjęty do pracy w państwowej służbie archiwalnej w Warszawie.