Do odwzorowania procesów zachodzących z udziałem strzępek grzybów przydatny jest model donor-akceptor (ang. model source-sink). Dobrze rozwinięta sieć zwiększa prawdopodobieństwo zakażenia grzybem mykoryzowym kolejnych roślin. Wykazano także zwiększony sukces reprodukcyjny roślin uczestniczących w wymianie substancji w sieciach mykoryzowych.
Rodzaje sieci mykoryzowych mały|200px|Sieci mykoryzowe arbuskularne łączą rośliny ekosystemów trawiastych w tym agroekosystemy zbóż mały|200px|Sieci ektomykoryzowe są charakterystyczne dla lasów strefy umiarkowanej Sieci mykoryzowe mogą powstawać w wyniku mykoryzy arbuskularnej oraz ektomykoryzy. Sieci mykoryzowe arbuskularne tworzone są głównie z udziałem grzybów z gromady Glomeromycota. Tego rodzaju połączenia mykoryzowe są dominującym typem współpracy grzybów i roślin. Dotychczas poznano około 150–200 gatunków grzybów tworzących ten typ mykoryzy, jednak może ich być znacznie więcej. Charakterystyczną cechą tej mykoryzy jest niska specyficzność wobec gospodarza, chociaż zwykle gatunki grzybów mają określone preferencje względem gatunku rośliny. Sieci oparte na ektomykoryzie składają się z roślin tworzących mykoryzę ze ściśle określonymi gatunkami grzybów. Znanych jest około 10 tys. gatunków grzybów wchodzących w tego rodzaju relacje z roślinami.