Z tego powodu policja mandatowa miała zatrzymać arabskich agitatorów, gdyby zaczęli w Jerozolimie podburzać tłum. Pomimo tych ostrzeżeń, 2 grudnia rozpoczął się strajk generalny.

Przebieg zamieszek W dniu 2 grudnia 1947 roku tłum Arabów zorganizował w Jerozolimie demonstrację przeciwko przyjętej rezolucji ONZ nr 181. Demonstranci maszerowali w stronę Placu Syjonu, lecz zostali zatrzymani przez brytyjskich policjantów. Arabowie wówczas zwrócili się w stronę ulicy Jafy, gdzie demonstracja przekształciła się w gwałtowne rozruchy. Plądrowano i podpalano żydowskie domy oraz sklepy. Bardzo szybko demonstranci zalali Stare Miasto Jerozolimy, zagrażając bezpieczeństwu Dzielnicy Żydowskiej w Jerozolimie.

Brytyjskie władze nie reagowały, pozwalając na dalszy rozwój wydarzeń. W tej sytuacji żydowska organizacja paramilitarna Hagana po raz pierwszy od ośmiu lat zaangażowała się w starcia, aby strzec Dzielnicy Żydowskiej. Do pierwszej otwartej wymiany ognia doszło podczas plądrowania przez Arabów centrum handlowego „Manila”. Brytyjczycy podjęli działania dopiero po ustaniu najcięższych starć ulicznych. Na arabską część miasta nałożono godzinę policyjną, która miała obowiązywać do końca tygodnia. Równocześnie aresztowano niektórych członków Hagany za posiadanie broni. W tym pierwszym dniu starć zginęło 7 Żydów.