Każdemu z wektorów odpowiada określona rzeczywista płaszczyzna sieciowa (wskaźniki Millera h, k, l), do której jest on prostopadły. W tak zdefiniowanej przestrzeni wektorów falowych wyznacza się komórkę elementarną, określoną przez wektory proste i . Najmniejsza elementarna komórka sieci odwrotnej, która odpowiada komórce Wignera-Seitza, jest nazywana pierwszą strefą Brillouina.
Geometryczną interpretacją zjawiska powstawania dyfraktogramów rentgenowskich, sporządzanych dla różnych kątów padania promieniowania X i różnych długości fali jest konstrukcja P.P. Ewalda (sfera Ewalda).
Zobacz też elementy symetrii kryształów układ krystalograficzny
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Max Perutz (Churchill College, Cambridge, lipiec 1996), Crystallography > Direct and reciprocal lattices , interaktywne materiały dydaktyczne University of Cambridge, m.in. Ewald Sphere Interactive, the relationship between the real lattice and the reciprocal lattice (animacja) Christophe Aronica, Erwann Jeanneau, Diffraction des rayons X Techniques et études des structures cristallines, publ. Catherine Simand, 2009-10-28 Author: Vlad Zamlynny, Reciprocal lattice i X-ray diffraction
Kategoria:Krystalografia