Żymlok (niem. Semmelwurst, śl-niem. Sammelwurscht, także zemlok, zemlouk) – tradycyjna śląska wędlina podrobowa, produkowana dawniej przy okazji świniobicia, by wykorzystać wszystkie składniki tuszy wieprzowej. Poza obszarem Śląska występuje pod nazwą bułczanka. Tradycyjnie przygotowywano go po dniu św. Marcina. Może być spożywany na gorąco lub na zimno, z pieczywem i z dodatkiem karmelizowanej cebuli. Nie został ujęty w żadnym wydaniu klasycznego Leksykonu sztuki kulinarnej Macieja E. Halbańskiego.
Składniki Żymlok wyglądem przypomina kiełbaskę, a konsystencją kaszankę (od której różni się dodatkiem miąższu bułki zamiast kaszy).
Nieodzownym składnikiem żymloka jest bułka (po śląsku „żymła” od niem. słowa Semmel) – stąd pochodzi nazwa tej potrawy.
Żymlok jest aromatyzowany takimi przyprawami, jak gałka muszkatołowa, majeranek, czarny pieprz, liście laurowe, ziele angielskie i jagody jałowca.