Kolejka o prześwicie 800 mm prowadziła od stacji Prokocim, w okolice cmentarza w Prokocimiu, wzdłuż ulicy Bieżanowskiej (dawniej Piłsudskiego) do pól uprawnych, skąd wybierano ziemię. Druga kolejka, o prześwicie 600 mm, prowadziła od stacji Prokocim wzdłuż ulicy Morawiańskiego, przy rynku skręcała na wschód i przebiegała wzdłuż obecnej ulicy Nad Potokiem, przecinając ulicę Ściegiennego (dawniej Głowackiego), kończąc bieg w polach. Obie kolejki spotykały się w obszarze dużego wyrobiska ziemi za stacją towarową Prokocim. W czasie eksploatacji wyrobiska pracowały nieprzerwanie pompy i przesiąkająca woda była stale odprowadzana rurociągiem do Wisły. W 1945 roku Niemcy, wycofując się, zatrzymali stacje pomp, więc szybko woda zalała całe wyrobisko. Powstały w ten sposób zbiornik wodny nazwano Bagry (z języka niemieckiego Bagger – koparka). Po wyrobisku wzdłuż obecnej ulicy Bieżanowskiej pozostał podmokły, bagnisty teren, który z czasem zarastał drzewami charakterystycznymi dla takiego siedliska, nazywany Małymi Bagrami, a później Lasem Prokocimskim.