W 1958 roku zapadła decyzja o budowie nowych osiedli mieszkaniowych na obszarze Krakowa, w tym osiedla w Prokocimiu. Na przełomie lat 60. i 70. XX wieku rozpoczęła się intensywna budowa osiedla Nowy Prokocim. Najprawdopodobniej wskutek budowy nowych budynków mieszkalnych na tym osiedlu, woda nie zalała całego terenu Lasu Prokocimskiego w takim zakresie jak w przypadku Bagrów, gdyż obniżeniu uległ poziom wód gruntowych, a wody opadowe zostały odprowadzone do miejskiej sieci kanalizacyjnej. W Lesie Prokocimskim utrzymywały się jednak stałe, płytkie i małe oczka wodne, stawy i rozlewiska przez cały rok. Były one siedliskiem m.in. żab jak i innych zwierząt. Las był popularnym miejscem spacerów wśród mieszkańców Prokocimia. Zajmował on powierzchnię około 16 ha, z czego 65% terenu było pokryte drzewostanem, a 35% stanowiły śródleśne, podmokłe łąki i polany. Skład gatunkowy lasu zmieniał się na przestrzeni lat. Żyzny las świeży zmieniał się w las wilgotny a następnie w las łęgowy. Las tworzyły drzewostany wyłącznie liściaste. W większej części tego kompleksu leśnego, głównie północnej, składał się on z gatunków właściwych dla lasu łęgowego, takich jak: topola biała, topola czarna, olsza, wierzba biała, wierzba krucha, brzoza i w niewielkiej ilości dąb, robinia i jesion.