Szwedzki lekarz Andreas Kempe napisał w 1688 satyryczny traktat, w którym bawił się sporem pomiędzy europejskimi nacjonalistami twierdzącymi, że ich rodzimy język to język adamowy. Przejaskrawiając wysiłki Szweda Olausa Rudbecka dla uznania szwedzkiego za pierwotny język ludzkości, Kempe napisał parodię, w której Adam mówi po duńsku, Bóg jest Szwedem, wąż natomiast – frankofonem. Zagadnieniem tym zajmowała się również Anna Katarzyna Emmerich, mistyczka katolicka.
Prymat hebrajskiego cały czas utrzymywali pewni autorzy do powstania współczesnej lingwistyki w pierwszej połowie XVIII stulecia. Przykłady stanowią Pierre Besnier (1648–1705) w A philosophicall essay for the reunion of the languages, or, the art of knowing all by the mastery of one (1675) i Gottfried Hensel (1687-1767) w Synopsis Universae Philologiae (1741).
Przypisy
Bibliografia Umberto Eco, The search for the perfect language (1993). Samuel Noah Kramer, The "Babel of Tongues": A Sumerian Version, Journal of the American Oriental Society (1968).
Kategoria:Stary Testament