Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej na Podhalu. Był synem Jakuba Kapuściarza i Marii z Ciechanowskich. Żonaty z Heleną Kissowicz. Ukończył gimnazjum w Krakowie, później studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracował jako nauczyciel gimnazjalny w Jaśle i Krakowie, a od 1907 jako dziennikarz. W latach 1925–1928 był kierownikiem literackim Teatrów Miejskich we Lwo­wie oraz redagował „Wiadomości Teatralne”, a w sezonie 1938/39 „Scenę Lwowską”. Przez wiele lat pracował w lwowskim magistracie.

Twórczość Wydał tom opowiadań Jasny i Czarny (1909), tomy poezji Słoneczna pieśń (1904), Nieznanemu Bogu (1912).

W poezji wykorzystywał motywy charakterystyczne dla epoki Młodej Polski. Obok nich łączył akcenty buntu przeciw światu, marzenia, ze zwątpieniem w możliwość realizacji ideałów. Wyrażał również przywiązanie do ziemi i chłopskim korzeni, ich mitologizację, eksponowanie wartości społecznych i moralnych związanych z tą warstwą.

Tłumaczył m.in. Arystofanesa, Walta Whitmana, E.T.A.