W 1977 r. rozpoczęła studia na Wydziale Dziennikarstwa UW, uzyskując tytuł licencjata, a następnie magisterium w 1982 r. Pracę magisterską poświęciła fotografom Powstania Warszawskiego. Od 1973 r. należała do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W latach 1978–1988 była członkinią Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. W tym okresie mieszkała na Czerniakowie, w bloku przy ul. Sieleckiej 55, stąd m.in. zdjęcia tłumów pod pobliską ambasadą Austrii po wprowadzeniu stanu wojennego. W 1982 r. na skutek problemów zdrowotnych przeszła z etatu fotoreporterskiego na dziennikarskiPodanie o zmianę etatu, skierowane do Kolegium Redakcyjnego "Dziennika Ludowego", Archiwum Grażyny Rutowskiej, sygn. 3/40/0/20/2 (teczka dotycząca działalności zawodowej Grażyny Rutowskiej), znacznie ograniczając twórczość fotograficzną na rzecz pisania artykułów.
W 1988 r. Grażyna Rutowska zrezygnowała z pracy w redakcji „Dziennika Ludowego”, powracając do pracy niezależnego dziennikarza. Niestabilna sytuacja ekonomiczna okresu transformacji i związany z tym upadek wielu tytułów prasowych pogorszył sytuację materialną dziennikarki.