Żyła z prac dorywczych, oszczędności i wyprzedaży osobistego sprzętu fotograficznego, o czym informuje odręczny życiorys spisany 19 sierpnia 1993 r.

Podjęła próbę przekwalifikowania, kończąc dwustopniowy kurs księgowości i handlu zagranicznego, jednak nikt nie chciał zatrudnić księgowej bez doświadczenia zawodowegoG. Rutowska, Wiatr w oczy – spróbuj zmienić zawód, Polska Zbrojna, nr 205/763, 20.10.1993 r.. Współpracowała z redakcją „Małego Apostoła”, „Polski Zbrojnej” i innych tytułów. W wolnym czasie zajmowała się wyrobem dewocjonaliów – rzeźbiła i lepiła z gliny płaskorzeźby, malowała i rysowała.

W 1998 r. przekazała swoje archiwum fotograficzne, wraz z prawami autorskimi, do Archiwum Dokumentacji Mechanicznej (obecnie Narodowe Archiwum Cyfrowe).

Ostatnie lata życia spędziła w Gnieźnie, mieszkając na Os. Piastowskim w bloku pod nr 4B. Wiele fotografii ze schyłkowego okresu jej życia przedstawia wnętrze mieszkania, widok z okna oraz wytwarzane własnoręcznie dewocjonalia.

Grażyna Rutowska zmarła w wieku 56 lat. Pochowana została na cmentarzu św. Krzyża w Gnieźnie - sektor H, rząd 2, grób 13.