Ostatni okres twórczości Grażyny Rutowskiej cechuje się spadkiem jakości zdjęć, zarówno pod względem materiałów (kolorowe błony typu 135), jak i sprzętu (aparat kompaktowy focus–free). Wiele zdjęć poświęciła swemu mieszkaniu w Gnieźnie i wyrabianym dewocjonaliom, chętnie także odwiedzała Cmentarz Powązkowski i innej miejsca, które wcześniej fotografowała w Warszawie.

Archiwum Fotograficzne Grażyny Rutowskiej uzyskało numer „40” w zbiorach Narodowego Archiwum Cyfrowego. Na dzień 8 września 2015 opracowano przeważającą większość zespołu – fotografii, w tym 4254 poświęconych Warszawie – jej budownictwu, zabytkom i scenom ulicznym. Fotografie autorki były publikowane m.in. w albumach „Warszawa lat 60.” i „Warszawa lat 70.” wydanych w 2015 r. przez Wydawnictwo BoSz. W tym samym roku Narodowe Archiwum Cyfrowe we współpracy z Naczelną Dyrekcją Archiwów Państwowych wydało album „PRL Grażyny Rutowskiej – Fotografie z Narodowego Archiwum Cyfrowego”, będącego wyborem najbardziej reprezentatywnych dla tej epoki zdjęć jej autorstwa.

Przypisy