thumb|Tablica upamiętniająca śmierć Leona Kaliwody Leon Józef Kaliwoda (ur. 1897 w Tiumeni, zm. 11 listopada 1918 w Łomży) – polski działacz niepodległościowy, komendant X Okręgu Polskiej Organizacji Wojskowej w Łomży, drużynowy I Drużyny Harcerskiej im. Tadeusza Kościuszki w Łomży, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w grudniu 1897 roku w miejscowości Tiumeń na Syberii jako trzecie dziecko w rodzinie robotniczej. Jego ojciec, z pochodzenia Czech, był pracownikiem fabryki, która zajmowała się budową obiektów przemysłowych na tere­nie Rosji. Matka, córka powstańca z lat 1863-64, nie pracowała, zajmując się wychowywaniem dzieci, przechowywała w domu pamiątki po swoim ojcu. Jego rodzina wróciła do Polski w 1900 roku i zamieszkała w Warszawie. Wychowywany w duchu patriotyzmu interesował się harcerstwem. Ukończył kurs oficerski i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. W kwietniu 1917 roku Komenda Główna POW skierowała zaledwie 20-letniego warszawiaka do pełnienia obowiązków komendanta X Okręgu POW w Łomży. Zastąpił na tej funkcji Jana Kraszewskiego, który został aresztowany przez Niemców. Jeden z założycieli łomżyńskiego harcerstwa, Stanisław Dębowski „Młot” wspomina po latach: