Wojny finansowe o najlepszych zawodników sprawiły, że wiele drużyn ECAHA straciło mnóstwo pieniędzy, co doprowadziło do upadku ligi 25 listopada 1909 roku. W wyniku rozpadu ECAHA powstały nowe dwie ligi: CHA (Canadian Hockey Association) i NHA (National Hockey Association). CHA nie dokończyło sezonu gdyż najlepsi zawodnicy odeszli do lepiej finansowanego NHA. W 1914 roku powstała na zachodnim wybrzeżu PCHA (Pacific Coast Hockey Association) i od tej pory mistrz NHA spotykał się w walce o Puchar Stanleya ze zwycięzcą PCHA, kończąc tym samym erę tzw. „challenge”.
NHL powstała wraz z zawieszeniem rozgrywek NHA w 1917 roku. Po bezskutecznej próbie rozwiązania problemów z Eddiem Livingstonem, właścicielem Toronto Blueshirts, dyrektorzy trzech innych franczyz z NHA a więc Montreal Canadiens, Montreal Wanderers i Ottawa Senators, zawiesili NHA i utworzyli NHL, zastępując zespół Livingstone’a tymczasowym zespołem z Toronto – Toronto Arenas. Chociaż liga NHL była nowa, to w rzeczywistości była ona kontynuacją NHA. NHL przejęła konstytucję NHA, jej zasady mówiące że na tafli jednocześnie może przebywać sześciu zawodników w jednej drużynie, a nie jak w niektórych rozgrywkach po siedmiu. Sezon również został podzielony na zasadniczy i play-off. Właściciele NHL pierwotnie mieli rozegrać pod tą egidą tylko jeden sezon.