Zielonoświątkowcy chilijscy odnieśli znaczące sukcesy w ewangelizowaniu Indian (Mapucze na południu i Ajmara na północy). Zarówno Metodystyczny Kościół Zielonoświątkowy jak i Ewangelikalny Kościół Zielonoświątkowy prowadziły działalność misyjną w Argentynie i Boliwii.
Kwestie społeczne i polityka D'Epinay wskazał, że istnieje silne napięcie pomiędzy polityczną mobilizacją a przesłaniem pentekostalizmu, które zaleca obojętność względem spraw tego świata. Odrzucenie świata, ekstremalnie dualistyczna teologia oraz sposób organizowania kościołów, powoduje że zielonoświątkowcy są materiałem trudnym do politycznej ideologizacji. Niemniej D'Epinay zaobserwował pewne tendencje, które mogą wpłynąć na polityczne zaangażowanie zielonoświątkowców w przyszłości.
W latach 60. niektórzy zielonoświątkowcy byli działaczami w związkach zawodowych i stowarzyszeniach założonych przez Chrześcijańsko-Demokratyczną Partię. Zasadniczo jednak zielonoświątkowcy mieli predylekcję do wspierania partii z lewicowym odchyleniem, ponieważ Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia była silnie związana z kościołem katolickim. Zauważono, że podczas rządów Salvadora Allende w latach 1970–1973, udział protestantów w Santiago wzrósł z 5,5% do 8%.