W wyniku rozłamów z Metodystycznego Kościoła Zielonoświątkowego wyłoniło się ponad 30 denominacji, stanowią one około 95% chilijskich protestantów.
W latach 40. następuje szybki rozwój pentekostalizmu w Dolinie Środkowochilijskiej, a także w dystryktach Valparaíso i Santiago. Christian Lalive D’Epinay zauważył, że zielonoświątkowcy byli atrakcyjni dla rolnika, który migrował do wielkiego miasta ze względu na zmianę tradycyjnego systemu socjalnego. Socjologowie zauważyli, że chilijski pentekostalizm odgrywa rolę podobną do metodyzmu podczas rewolucji przemysłowej w Anglii oraz Ameryce Północnej.
Pomimo licznych różnic teologicznych i obciążeń historycznych już w 1972 roku zainicjowany został dialog ekumeniczny z Kościołem katolickim. Chile jest pierwszym krajem Ameryki Łacińskiej, w którym nawiązano taki dialog. Celem dialogu jest znalezienie wspólnej płaszczyzny z katolikami. Jednym z punktów zapalnych są mieszane małżeństwa. Chilijski pentekostalizm ma charakter odmienny od argentyńskiego i brazylijskiego. Socjologowie oceniają, że rozwój chilijskiego pentekostalizmu został przyhamowany na początku XXI wieku.