Z biegiem kolejnych kilku lat, Edogawa kontynuował pisanie wiele innych opowieści, które koncentrują się na zbrodni i procesach zaangażowanych w ich rozwiązywanie. Wśród nich jest wiele historii, które są obecnie uznawane za klasykę początku XX wieku japońskiej literatury popularnej: opowiada o kobiecie, która ginie w trakcie sadomasochistycznego pozamałżeńskiego romansuRanpo Edogawa, D-zaka no satsujin jiken, Shinseinen, styczeń 1925 edycja specjalna: s. 26–27., opowiada o człowieku, który zabija sąsiada w pensjonacie w Tokio przez upuszczenie trucizny przez otwór w poddaszu prosto do jego ustTranslated in Edogawa, The Edogawa Rampo Reader. i , która opowiada o człowieku, który ukrywał się w krześle, aby móc czuć ciała osób siadających na nimTranslated in Edogawa, Japanese Tales of Mystery and Imagination.. Lustra, soczewki i inne urządzenia optyczne pojawiają się w wielu innych wczesnych opowiadaniach Edogawy, takich jak .