thumb|200px|Strona ze średniowiecznego rękopisu walijskiego, tzw. Księgi Aneirina (XIII w.) Literatura walijska – termin obejmujący teksty pisane i mówione w języku walijskim, tworzone przez walijskich pisarzy w kraju i za granicą. Dzieje średniowiecznej literatury walijskiej obejmują także piśmiennictwo religijne i świeckie tworzone w języku łacińskim. W nowszych czasach, w związku z włączeniem Walii do korony angielskiej (XIII-XVI w.) oraz anglicyzacją elit walijskich, rozwija się również piśmiennictwo w języku angielskim.
Literatura średniowieczna Piśmiennictwo walijskie (celtyckie), zwłaszcza poezja, zachowuje nieprzerwane tradycje literackie, sięgające przypuszczalnie nawet VI w. Do najstarszej poezji walijskiej zaliczana jest twórczość Taliesina i Aneirina (VI w.). Z przełomu IX i X w. pochodzi zapis fragmentu sagi Juvencus englynion, w której wykorzystana została forma wiersza o nazwie englyn.
W okresie rozkwitu piśmiennictwa w Walii tworzyli m.in. Geoffrey z Monmouth (ur. ok. 1100 – zm. ok. 1154) oraz Gerald z Walii (ok. 1146 – 1223), zaliczani do ważniejszych średniowiecznych autorów w języku łacińskim, a także poeta Gwilym Rhyfel (XII wiek).