Odrodzenie literackie thumb|130px|Pomnik Daniela Owena, pierwszego wielkiego twórcy powieści w języku walijskim Na przełomie XVIII i XIX w. doszło do ożywienia zainteresowania twórczością w języku walijskim. W wieku XIX w. walijska twórczość epicka, podsycana na festiwalach kulturalnych, będących swoistym świętem poezji, tzw. eisteddfod, stała się obsesją pisarzy tworzących w języku walijskim. Początkowo festiwale takie, nawiązujące do średniowiecznych wzorów, były nieufnie przyjmowane przez wyznawców religijnych, lecz z czasem zaczęli oni odgrywać w nim dominującą rolę, wprowadzając poezję liryczną o tematyce biblijnej i dydaktycznej.
Na okres ten przypada także tendencja do przyjmowania przez poetów walijskich pseudonimów artystycznych (wal. enwau barddol; ang. bardic names), spopularyzowanych dzięki walijskim festiwalom poetyckim.
Dużą rolę w rozwoju i popularyzacji literatury walijskiej odegrała pisarka Charlotte Guest (1812-1895), która przetłumaczyła na język angielski Mabinogion, jeden z najważniejszych średniowiecznych walijskich zbiorów opowieści (z treścią dotykającą elementów mitologii celtyckiej).