XVI–XVIII w. Podporządkowanie Walii przez władców angielskich doprowadziło do stopniowego upadku rodzimej literatury w języku walijskim. Wyższe warstwy społeczeństwa przyjmowały język angielski jako główny środek komunikacji, odchodząc z czasem od używania języka walijskiego. Doprowadziło to do rozwoju w Walii piśmiennictwa w języku angielskim: nie było jednak – jak niektórzy mówili – przyczyną upadku celtyckiej literatury walijskiej. Jeżeli w XVIII w. przeżywała kryzys, rodzima tradycja literacka nie została przerwana, ponieważ rozwijała się twórczość w języku walijskim wśród i wyższych i niższych sfer społeczeństwa Walii.
Humaniści walijscy, tacy jak William Salesbury i John Davies, studiujący na angielskich uniwersytetach, zaszczepili w Walii ideały renesansu. W 1588 r. William Morgan przetłumaczył całą Biblię (Stary Testament i Nowy) z języka greckiego i hebrajskiego na język walijski.
Ważni też są Morgan Llwyd, Elis Gruffydd, Morris Kyffin, Ellis Wynne, Theophilus Evans, Lewis Morris, Goronwy Owen i oczywiście Iolo Morganwg i Eisteddfod.