Jan Haratyk (ur. 4 grudnia 1913 w Koniakowie, zm. 13 maja 1990) – polski narciarz i trener narciarstwa, medalista mistrzostw świata (1939) i mistrzostw Polski.
Życiorys Przed II wojną światową uprawiał narciarstwo w Śląskim Klubie Narciarskim, w 1934 wywalczył z tym klubem srebrny medal mistrzostw Polski w sztafecie 5 × 10 km, w 1936 brązowy medal mistrzostw Polski w sztafecie 4 × 10 km. Od 1936 służył w 3 pułku Strzelców Podhalańskich, ukończył szkołę podoficerską i został mianowany na stopień kaprala. Czterokrotnie wygrywał mistrzostwa Śląska w kombinacji norweskiej, wygrywał także zawody o mistrzostwo Wojska Polskiego w biegu zjazdowym i biegu na 25 km. Od 1937 był także instruktorem narciarskim.
W 1939 osiągnął swój najlepszy wynik w karierze, zdobywając brązowy medal na mistrzostwach świata w Zakopanem w wojskowym biegu patrolowym (razem z Józefem Hamburgerem, Janem Czepczorem i Janem Wawrzaczem).