skirmishers) przekroczyły groblę i mostek przed Domem Russella, a zwłaszcza gdy podciągnięto działa, opór żołnierzy Chalmersa, którzy próbowali ostrzeliwać się z wnętrza budynkuAż do wojny francusko-pruskiej (1870), takie działanie w czasie bitwy w polu – z wyjątkiem sytuacji gdy zabudowania zostały świadomie obwarowane i zamienione w fortecę – uważano za niehonorowe, niegodne żołnierza., nie trwał już długo. Chalmers wycofał się za Philips Creek, a brygada Morgana Smitha zajęła wzgórze, skąd – jak powiedział później Sherman – słychać było bębny w obozie przeciwnika. Tego samego dnia dywizja Shermana wypchnęła konfederatów z pozycji strzegącej skrzyżowania linii kolejowych nad Bridge Creek, zostawiając konfederatom wolną jeszcze linię biegnącą na południe, ku Mobile.
21 maja gen.-mjr William „Bull” Nelson dokonał rozpoznania bojem konfederackich pozycji wzdłuż Bridge Creek w pobliżu farmy wdowy Surratt. Z okopów wyszły dwa regimenty piechoty z Kentucky, jednak ostrzał konfederatów zmusił je do odwrotu, ale po wprowadzeniu do walki artylerii i kawalerii przeciwnik musiał opuścić swe stanowiska i wycofać się na drugi brzeg potoku przepływającego za zabudowaniami farmy. Generałowi Buellowi opanowanie tego terenu zajęło cały następny tydzień, bowiem konfederacka piechota broniła się zażarcie.