W lutym 2019 r. Shanghai Nuclear Engineering Research & Design Institute ogłosił rozpoczęcie prac koncepcyjnych nad CAP1700.
Plany budowy Cztery reaktory AP1000 pracują w Chinach (Sanmen 1 i 2, Haiyang 1 i 2), a po 2019 r. wszystkie dalsze jednostki w Chinach zastąpiono CAP1000 – lokalną standaryzacją projektu. W budowie jest kilkanaście CAP1000, m.in. w , Haiyang, Bailong, Lianjiang, Lufeng i Xudapu. W USA uruchomiono dwa AP1000 w Vogtle (Georgia), a budowa dwóch bloków w VC Summer (Karolina Południowa) została przerwana w 2017 r., choć w 2025 r. pojawiły się plany ich dokończenia. W 2025 r. Fermi America podpisał umowę na cztery AP1000 w Teksasie.
Na Ukrainie w 2021 r. podpisano memorandum na budowę pięciu AP1000 (blok 4 Chmielnickiej EJ + cztery kolejne), a w czerwcu 2022 r. rozszerzono je do dziewięciu bloków. Bułgaria planuje dwa AP1000 w Kozłoduju (pierwszy blok ok. 2033 r.), Słowacja jeden w Bohunicach, a Turcja rozważa dwa AP1000 i dwa CAP1400 w İğneadzie. Indie uzgodniły sześć AP1000 w 2016 r., ale projekt utknął – w 2017 r. Toshiba wycofała się z budowy elektrowni jądrowych z powodu trudności finansowych, a w 2020 r. nie doszło do podpisania nowej umowy z powodu sporów o odpowiedzialność za szkody jądrowe i układ terenu.