Keizan zaangażował się także w działalność prozelityczną. W 1319 roku zarządzał przyjęciem wskazań buddyjskich przez żonę Shigeno Nobunao, która otrzymała imię Sonin. W 1321 roku przeprowadził taką samą ceremonię dla jej męża, który przybrał imię Myōjō. Zapewnił sobie wtedy przyszłą ich współpracę przy utrzymaniu klasztoruNie były to tylko zwykłe ceremonie. Zachował się tekst Keizana z nimi związany. Keizan wprowadził ich w "tajemnicę zenu", wyjaśnił psychologię medytacji zen i podkreślił konieczność praktyki u prawdziwego mistrza zen. To uczulenie ich na praktykę u prawdziwego mistrza zen było przygotowaniem Keizana do zarezerwowania dla swojej linii przekazu klasztoru Yōkō. Następny dokument to potwierdzający nosił podpis Sonin). W 1322 roku poświęcił jeden z budynków klasztoru Yōkō - Enzū-in - bodhisattwie Kannon i zezwolił Sonin na wykorzystywanie go jako jej własnej kaplicy modlitewnej. Następnie przeprowadził również ceremonię wskazań dla matki Sonin, po jej dotacjach przeznaczonych dla klasztoru (otrzymała imię Shōzen). Zezwolił również na używanie przez nią pustelni klasztornej Zōkei-an jak swojej własnej. Po jej śmierci w 1325 roku mnisi z Yōkō-ji musieli przeprowadzać zarówno miesięczne jak i coroczne ceremonie wspomnieniowe na jej cześćWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Ss.