Treść kronik dotyczy głównie monarchów, dostarczają one natomiast niewielu informacji na temat ogólnej sytuacji w królestwach. Nie były też pisane z perspektywy wyłącznie historii świeckiej, ale czasem służyły raczej dostarczaniu monarchii „legitymizacji zgodnie z kryteriami religijnymi”. Niemniej jednak, zawarty w kronikach „wielki zbiór w zasadzie dokładnych dat” sięga przynajmniej do XI wieku. Najnowsze badania wykazują, że nawet zdominowane przez legendy opowieści pochodzące sprzed XI wieku stanowią zasadniczo dokładny zapis „pamięci społecznej” sięgającej ponad trzy tysiąclecia wstecz.
Ze wszystkich państw Azji Południowo-Wschodniej to Mjanma dysponuje najbogatszym historycznym materiałem źródłowym, a kroniki birmańskie są najbardziej szczegółowymi zapisami historycznymi w regionie. Jednak większość z przetrwałych do dzisiaj birmańskich zapisów nie była objęta właściwą opieką, a wiele spośród mniej znanych kronik wymaga jeszcze przeprowadzenia systematycznych badań.