Ogólny zarys Birmańskie kroniki królewskie są „szczegółowymi i ciągłymi rejestrami wydarzeń uporządkowanymi chronologicznie”, odnoszącymi się „głównie do birmańskich królów”. Same w sobie, kroniki oferują niewiele, o ile w ogóle, komentarzy na temat sytuacji panującej w królestwie oraz dotyczących osób przebywających w stolicy lub poza nią, jeśli w opisywanych wydarzeniach nie uczestniczył sam król. Aby mieć wyobrażenie o życiu poza pałacem trzeba sięgać po takie sporządzane na dworach królewskich zapisy, jak traktaty i precedensy prawne (dhammasattha, birm. ) oraz spisy (sittan, birm. ), a także kroniki dworów regionalnych oraz historie świątyń (thamaing, birm. ).
Zapisy dotyczące królów sporządzano na różnych materiałach i sięgając po różne gatunki literackie. Mogły być one inskrypcjami na kamieniu (birm. ) i dzwonach (birm. ) lub częściej, zapisywane były na liściach palmowych (birm. ) albo na specjalnych grubych arkuszach papieru nazywanych parabaikami (birm. )(): Parabaiki są grubymi arkuszami papieru, który został poczerniony, a następnie razem sklejony i poskładany.