Metoda Hägglunda-Bergiusa – proces scukrzania drewna polegający na zastosowaniu hydrolizy celulozy z użyciem stężonego kwasu solnego, zgodnie z technologią zaproponowaną przez Erika Hägglunda i przystosowaną do skali przemysłowej przez Friedricha Bergiusa. Otrzymywany tą metodą cukier lub alkohol jest bardzo drogi w porównaniu do produkowanego z tradycyjnych surowców (np. trzcina cukrowa, buraki cukrowe, ziemniaki) lub metodą syntezy.

Zapotrzebowanie na węglowodany i podstawowe surowce do ich produkcji Węglowodany pełnią ważną rolę w odżywianiu ludzi i zwierząt (zob. wartość energetyczna, składniki odżywcze pokarmu, zapotrzebowanie dla sportowców). Produkcja przemysłowa cukru spożywczego jest oparta na reakcji hydrolizy skrobi, mimo że potencjalnie najbardziej dostępnym źródłem węglowodanów jest celuloza (główny składnik drewna lub łodyg roślin, np. słomy).