Ensign, miał dać rozkaz ataku pomimo wątpliwości niektórych nawigatorów. Jeden ze świadków bombardowania nie potwierdził jednak wersji o rzekomo panującej w dniu ataku złej pogodzie – wedle jego relacji świeciło wtedy słońce, zaś niebo było bezchmurne, co sprawiło, że widział bez przeszkód samoloty latające nad miastem. Amerykańscy piloci wielokrotnie wyrażali żal z powodu pomyłki, a część z nich przeprosiła osobiście krewnych ofiar. Zawsze przy tym twierdzili, że miastem, które zamierzali zniszczyć, było Drezno.
Według historyka Jiříego Rajlicha z Wojskowego Instytutu Historycznego w Pradze atak z 14 lutego 1945 roku rzeczywiście był pomyłką, gdyż amerykańskie lotnictwo nie miało w planach zbombardowania Pragi. Jego wysiłek skoncentrowany był na Dreźnie, w którym miało przeprowadzić nalot na stację rozrządową. Operacja ta miała być kontynuacją alianckich ataków na to niemieckie miasto, zapoczątkowanych poprzedniego dnia przez lotnictwo brytyjskie. Zdaniem Rajlicha do pomyłki doszło z powodu niekorzystnych warunków pogodowych, a także wyłączenia przez głównego nawigatora grupy pokładowego radaru, dzięki któremu można było zidentyfikować cel przy złej widoczności. Sam główny nawigator 398.