13 kwietnia 1919 został oficjalnie przyjęty do Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika byłej armii niemieckiej i jednoczesnym awansem na porucznika w artyleriiDekret Nr 41 Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej z dnia 13 kwietnia 1919 roku w: Tygodnik Urzędowy Nr 8 z 25 kwietnia 1919 roku, s. 30.. Tego samego dnia, kolejnym dekretem Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej, został awansowany na kapitana ze starszeństwem z 1 lipca 1917 w artyleriiDekret Nr 42 Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej z dnia 13 kwietnia 1919 roku w: Tygodnik Urzędowy Nr 8 z 25 kwietnia 1919 roku, s. 31.. W listopadzie 1919 przeniesiono go do budownictwa wojskowego.
W latach 1920–1921 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Poznań” w Poznaniu. 15 lipca 1920 został zatwierdzony w stopniu majora z dniem 1 kwietnia 1920, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej. 1 czerwca 1921 został przydzielony pod względem ewidencyjnym do 14 Dywizjonu Artylerii Ciężkiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 28. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W latach 1923–1924 był kierownikiem Rejonu Inżynierii i Saperów w Poznaniu.