Czesław Marian Florkowski (ur. 21 lipca 1905, zm. ?) – rotmistrz Wojska Polskiego II RP, major kawalerii Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.
Życiorys Ukończył szkołę średnią. Od 1925 do 1926 odbył przeszkolenie w kursie unitarnym w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie. W latach 1926–1928 kształcił się w ówczesnej Oficerskiej Szkole Kawalerii w Grudziądzu, po czym 15 sierpnia 1928 został promowany do stopnia podporucznika kawalerii służby stałej i został przydzielony do 22 pułku Ułanów Podkarpackich, stacjonującego w garnizonie Brody, gdzie został mianowany dowódcą plutonu. 1 stycznia 1931 został awansowany do stopnia porucznika, po czym pełnił inne funkcje w pułku. W 1939 w Centrum Wyszkolenia Kawalerii ukończył kurs dla dowódców szwadronu. 19 marca 1938 został awansowany do stopnia rotmistrza.
W 1939 był dowódcą 1 szwadronu w 22 pułku Ułanów Podkarpackich i na tym stanowisku w ramach Kresowej Brygady Kawalerii uczestniczył w kampanii wrześniowej po wybuchu II wojny światowej. Walczył w okolicach miejscowości Szadek-Rossoszyca, następnie Skierniewice i w tym rejonie pułk rozproszył się. Aleksander Florkowski przedostał się wówczas na teren Lubelszczyzny, gdzie nadal na stanowisku dowódcy 1 szwadronu brał udział w walkach w ramach Grupy Kawalerii „Chełm”.