Jan Baranowski (ur. 25 lipca 1883 w Gołyminie, zm. 9 września 1959) – polski żołnierz, działacz niepodległościowy, robotniczy, socjalistyczny i komunistyczny.
Życiorys Urodził się 25 lipca 1883 w GołyminieStrona Żołnierze Niepodległości podała dzień urodzenia 15 lipca 1883, zob. . Był synem Antoniego i Władysławy z domu Kochanowskiej wzgl. Ostrowskiej.
W 1907 zbiegł z obszaru rosyjskiego, osiadając w Sanoku i zostając pracownikiem tamtejszej Fabryki Wagonów i Maszyn. W zakładzie zajmował się obróbką drewna. Był działaczem i członkiem zarządu Związku Metalowców. Był jednym z pierwszych członków sanockiego oddziału Związku Strzeleckiego, założonego w fabryce w 1912Alojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 479.. Z zawodu był stolarzem.
thumb|Grób Jana Baranowskiego Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do oddziałów strzeleckich 6 sierpnia 1914. Potem został żołnierzem Legionów Polskich i służył w szeregach III batalionu 1 pułku piechoty w składzie I Brygady. W 1915 został ranny i był leczony w szpitalu. Po rekonwalescencji ponownie służył w macierzystym pułku 2 okm aż do października 1916.