Zasiadał w komisji egzaminacyjnej II stopnia w Szkole Politechnicznej, równocześnie był wykładowcą na Akademii Handlowej we Lwowie. Pełnił funkcję rzeczoznawcy sądowego w sprawach karnych i cywilnych, zasiadał w państwowej radzie kolejowej i urzędzie patentowym w Wiedniu, a także w radzie podatkowej przy Ministerstwie Skarbu. Pełnił funkcję członka komisji egzaminacyjnej ze strony lwowskiego namiestnictwa dla kontrolerów technicznych w gorzelniach. Od 1898 był współredaktorem czasopisma „Nafta”.
W 1905 został mianowany konsulem Wielkiej Brytanii we Lwowie (konsulat ulokowano w wilii profesora przy ul. Krzyżowej we Lwowie). W 1913 został posłem Sejmu Krajowego Galicji X kadencji wybranym z IV kurii okręgu Rawa. W 1914 radca austriackiego ministerstwa robót publicznych. Na początku 1914 roku w prasie informowano o skompromitowaniu się Romana Załozieckiego kontaktami z towarzystwem H.K.T..
Odznaczenie Krzyż Oficerski Korony Rumunii (1908) za zasługi dla rumuńskiego przemysłu naftowegoRoman Aleksander Sas-Załoziecki Krzyż Wojenny za Zasługi Cywilne II klasy – w uznaniu wybitnej działalności na polu badań technicznych (16 sierpnia 1918)Gazeta Lwowska nr 195 z 30 sierpnia 1918 r. Część urzędowa.