Ulica Wileńska – ulica w dzielnicy Praga-Północ w Warszawie.
Historia Ulica powstała ok. 1860 w związku z założeniem Nowej Pragi. Nazwa ulicy nawiązuje do Wilna, do którego odchodziły pociągi z wybudowanego w 1865 przy ulicy Dworca Petersburskiego. Ulica stanowiła dojazd do dworca. Pierwotnie przecinała ul. Szwedzką i kończyła się ślepo przy Warszawskiej Fabryce Stali.
W 1908 ul. Wileńską i dalej ulicami Konopacką i Stalową pojechały tramwaje elektryczne.
W okresie międzywojennym planowano przedłużenie ulicy od ulicy Szwedzkiej na wschód, do projektowanej obwodnicy, jednak do realizacji projektu nie doszło. W kamienicy nr 11 mieścił się XIV komisariat Policji Państwowej.
Zabudowa ulicy, poza dwoma budynkami, przetrwała II wojnę światową. W lipcu 1945 ulicą ponownie pojechały tramwaje, jednak w 1950, przy przekuwaniu torów z szerokiego na normalny rozstaw, przeniesiono je z ulic Wileńskiej i Konopackiej na ulice Targową i 11 Listopada.
Po 1949 planowaną funkcję komunikacyjną ulicy przejęła równoległa trasa W-Z (al. gen. Karola Świerczewskiego, od 1991 roku al. „Solidarności”), łącząca się na wschodzie z ulicą Radzymińską.