We Lwowie ukończył gimnazjum i od 1850 do 1854 studia na Akademii Technicznej (późniejsza Politechnika Lwowska). Wstąpił do służby państwowej Cesarstwa Austrii (od 1867 Austro-Węgier) w okresie zaboru austriackiego. Od około 1854 jako praktykant budowniczy pracował w Krajowej Dyrekcji Budowniczej we Lwowie, następnie od około 1855 w tym charakterze był przydzielony inżynierowi w Sanoku. Od około 1856 był elewem budowniczym w urzędzie c. k. cyrkułu sanockiego u boku inż. Mathiasa Rissa••••••. Od około 1863 był elewem budowniczym w urzędzie powiatu lwowskiego, przy inż. Antonie Möserze. Od około 1866 był elewem budowniczym w urzędzie powiatu przemyślańskiego. Po wprowadzonej nowej organizacji państwowej służby budownictwa od 1 kwietnia 1868 był adjunktem budowniczym II klasy w Departamencie Budownictwa C. K. Namiestnictwa we Lwowie, po utworzeniu autonomii galicyjskiej i wprowadzeniu polskiego nazewnictwa (1869) w Oddziale Technicznym C. K. Namiestnictwa. Około 1870 został mianowany adjunktem budowniczym I klasy i od tego czasu pracował w oddziale budowniczym starostwa c. k. powiatu sanockiego (pełniąc to stanowisko 1 kwietnia 1871 został mianowany komisarzem dla wypróbowania i nadzorowania kotłów parowych dla powiatów sanockiego, liskiego), na przełomie 1871/1872 mianowany inżynierem tamże.