Od około 1872 ponownie pracował w Oddziale Technicznym C. K. Namiestnictwa, gdzie początkowo był inżynierem II klasy, od około 1873 inżynierem•, od około 1875 nadinżynierem•••••••••, od około 1885 do końca życia pracował z tytułem radcy budownictwa.
Specjalizował się w budowie dróg i mostów na terenie Galicji, mających znaczenie w zakresie militarnym. Wykonywał plany oraz kierował budowami dróg (Żmigród-Grab, Dolina-Wyszkowo, Halicz-Siwka), a także mostu na Wisłoce pod Pustynią, na Łomnicy pod Załukwią, na Sanie pod Sanokiem i Leżachowem koło Sieniawy, na Wisłoku pod Żarnową, Zaborowem i Tryńczą, na Dniestrze pod Żydaczowem, w rodzinnym Sanoku nadzorował budowę pierwotnego Mostu Olchowieckiego latem 1887 (po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej most został wysadzony 9 września 1939 przez wycofujących się żołnierzy polskich).
W 1887 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa•••.