W ten sposób Estonia stała się pierwszym państwem w Europie, w którym w pełni zrealizowano „ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej”, a sama Estonia została ogłoszona jako teren Judenfrei.
Według różnych danych ogółem zamordowano od 921 do 963 estońskich Żydów. Wojnę na terytorium Estonii przeżyło nie więcej niż 12 osób żydowskiego pochodzenia.
Zagłada na terenie Estonii Żydów z innych państw (1942–1943) thumb|Tablica pamiątkowa w miejscu egzekucji w Kalevi-Liiva Po konferencji w Wannsee w styczniu 1942, na której zatwierdzono program likwidacji społeczności żydowskiej w Europie, w estońskiej policji politycznej został na wzór gestapo stworzony specjalny oddział B IV pod dowództwem Juliusa Ennoka. W celu zgładzenia Żydów z innych państw na terenie Estonii powstało około 20 obozów koncentracyjnych, spośród których największym był Konzentrationslager Klooga.
Po „rozwiązaniu kwestii żydowskiej” w Estonii oddziały estońskiej policji brały udział w likwidacji Żydów zwożonych do Estonii z różnych państw Europy, przede wszystkim z Czech. Na przykład 5 września 1942 do miasteczka Raasiku przybył transport z tysiącem Żydów z Theresienstadt. W kolejnym transporcie znajdowali się Żydzi z Niemiec.