Żydzi w przedwojennej Estonii Spis ludności z 1934 wykazał, iż w Estonii zamieszkuje 4381 Żydów, co stanowiło 0,4% ludności. Z tej grupy w Tallinnie mieszkało 2203 Żydów, 920 przedstawicieli tego narodu odnotowano natomiast w Tartu. 57,4% Żydów zajmowało się handlem, 30,7% pracowało w przemyśle bądź było zatrudnionych w rzemiośle, zaś 9,9% stanowili przedstawiciele wolnych zawodów. Istniał szereg żydowskich organizacji społecznych, politycznych i sportowych. W 1940, po aneksji Estonii przez Związek Radziecki, organizacje te zostały zlikwidowane. Wielu Żydów ucierpiało w wyniku przeprowadzonej wówczas nacjonalizacji.
Historycy Anton Weiss-Wendt oraz Meelis Maripuu stwierdzają, iż okupacja Estonii przez Związek Radziecki pociągnęła za sobą wzrost niechęci Estończyków do Żydów. Maripuu wiąże to z aktywnym uczestnictwem części Żydów w polityce władzy radzieckiej. Weiss-Wendt uważa zaś, iż proces ten zachodził głównie z powodu obsadzenia szeregu stanowisk średniego i wyższego szczebla przez Żydów z obszaru ZSRR. Jednocześnie Weiss-Wendt stwierdza, iż większość Żydów bała się bolszewików w takim samym stopniu, jak i nazistów.