Płonki – wieś położona około 99 km na NE od klasztoru świętokrzyskiego, 35 km na NE od Braciejowic, 8 km na NE do Wąwolnicy, nad rzeką Kurówką.
Nazwy lokalne wsi w dokumentach źródłowych: 1375 a potem także w XV wieku także „Polanka”, 1442 „Polyanka”.
Powiat lubelski. Parafia Garbów, od 1418 r. Klementowice, następnie Kurów.
Granice 1419 – ustalono granice z Kalenią. 1420 – ustalono granice z Markuszowicami.
Własność-kalendarium, przywileje i powinności ekonomiczne Własność szlachecka 1380 – w dziale między synami Eustachego, Piotrowi przypadają Bejsce, Zakrzów i inne wsie w powiecie radomskim i wiślickim, zaś Jakubowi Bochotnica, Brzuthy!, Rudka, Wierzchoniów, Stok, Klementowice, Boguchwałowice (obecnie Buchałowice), Płonki, Markuszowice, Drzewcza, Spomagacz! (obecnie Brzozowa Gać), Gutanów w ziemi lubelskiej. 1419 – dziedzicem był Piotr z Bochotnicy. 1420–93 – wieś wchodzi w skład klucza kurowskiego. 1419 – znany jest Piotr kmieć z Płonek. 1429 – znany jest Zawisza z Płonek. 1442 – występuje w dokumentach Mikołaj kmieć z Płonek. 1442 – Piotr dziedzic Kurowa nadaje mieszczanom kurowskim pastwisko między ogrodami miejskimi zwanymi Płonki W połowie XV w.