Poprzedzony parodosem chóru epejsodion I to opowieść Służącej o ostatnich chwilach swojej pani spędzonych w kręgu rodzinnym. Jest to charakterystyczny dla starszych sztuk Eurypidesa dokładny opis postaci, poprzedzający wejście głównej bohaterki. Tematem epejsodionu II jest scena pożegnania i śmierci. Epejsodion III to pojawienie się Heraklesa, który w krótkiej wymianie zdań z chórem opowiada o swojej wyprawie po konie Diomedesa (jedna z dwunastu prac). Widząc ciało na marach nie chce przeszkadzać, jednak Admet aby nie uchybić zasadzie gościnności oszukuje przyjaciela (uczestniczyli razem w wyprawie po złote runo) zatajając tożsamość zmarłej.
Początek epejsodionu IV to obraz kłótni, jaka wybucha pomiędzy Admetem a jego ojcem Feresem. Zrozpaczony król ma pretensje do starca, że ten nie zgodził się zająć miejsca Alkestis i z tego powodu odmawia mu prawa do jej pożegnania. Ostra wymiana zdań uzmysławia Admetowi, że tak naprawdę ukochaną żonę zabił jego egoizm.