Lepa Vida – słoweński mit będący społeczno psychologiczna pieśnią. Tematyka jest zbliżona do śródziemnomorskich ballad o żonie-matce. Pierwsze mity o Lepej Vidzie powstały między IXa XI wiekiem. Lepa Vida jest stałym motywem w Słoweńskiej literaturze.
Tematyka Wersja z tragiczną końcówką Nieznajomy marynarz zwabia Lepą Vide na swój statek. W momencie, gdy zaczyna rozumieć, iż nie ma żadnej możliwości by uciec porywaczowi, postanawia skoczyć do wody i umrzeć. Ta wersja pochodzi od śródziemnomorskich opowieści, lecz minimalnie się od nich różni. W słoweńskiej wersji marynarz zwabia kobietę za pomocą lekarstw dla chorego syna, a w wersji pierwotnej jest to drogocenny towar.
Wersja o Lepej Vidzie zwabionej na statek i jej późniejszym smutku w obcym świecie
Lepa Vida jest młodą, dobrą lecz biedną i strudzoną kobietą. Mieszka ona ze swoim chorym synem i starym mężem. Kobieta poznaje marynarza, który opowiada o życiu w Hiszpanii i obiecuje, że może ją tam zabrać. Już w czasie podróży statkiem zaczyna sobie zdawać sprawę ze swojego błędy, lecz postanawia po przybiciu do brzegu zostać pielęgniarką na tamtejszym dworze.